نگاهی به گذشته قبل از نگاه کردن به آینده: نظرسنجی گذشته نگر از توسعه دهندگان

We are on the precipice of brand new results from the 2026 Developer Survey. We have 15 years of data and insights از این مطالعه در دسترس شماست، که نشان می دهد مجموعه ای از بینش های بیش از یک ساله کشف خواهد شد. نگاهی سالانه به نظرسنجی توسعه‌دهندگان، دیدگاهی بلندمدت از آنچه در اکوسیستم فناوری گسترده‌تر در حال تغییر است، ارائه می‌دهد. این تجزیه و تحلیل داده های حاصل از نظرسنجی توسعه دهندگان 2024 و 2025 را در سه داستان مرتبط مقایسه می کند: تکامل هوش مصنوعی، افراد در محل کار، و جمعیت و جامعه. نتایج نظرسنجی نشان می‌دهد که سرفصل‌ها چه چیزی را نمی‌توانند انجام دهند: چگونه مردم واقعاً از این ابزارها در کارهای روزمره خود استفاده می‌کنند، جایی که آنها هنوز قضاوت انسانی را می‌خواهند، و چگونه تغییر جریان‌های کاری بر جوامعی که توسعه‌دهندگان به آنها تکیه می‌کنند تأثیر می‌گذارد.

استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی در نظرسنجی ما از زمانی که برای اولین بار در سال 2023 شروع به پرسیدن درباره ابزارهای هوش مصنوعی در گردش کار توسعه کردیم، افزایش یافته است. 44 درصد از توسعه دهندگان اعلام کردند که از ابزارهای هوش مصنوعی در سال 2023 استفاده می کنند، که این میزان به 62 درصد در سال 2024 و 79 درصد در سال 2025 افزایش یافته است و تقریباً نیمی از پاسخ دهندگان نشان می دهند که روزانه از ابزارهای هوش مصنوعی استفاده می کنند. تحقیقات درباره این رشد استفاده از هوش مصنوعی که قبلاً از اخبار مربوط به هزینه‌های آزمایشگاه مرزی، سهام هوش مصنوعی و گزارش‌های درآمدی که به‌طور فزاینده‌ای به تجدید ساختار سازمانی تقویت‌شده با هوش مصنوعی استناد می‌کنند، نمی‌دانیم، چه چیزی می‌تواند به ما بگوید؟

شروع کردیم به پرسیدن در مورد AI agents in the 2025 Developer Survey، با 31٪ از پاسخ دهندگان استفاده از آنها، و بیشتر استفاده از ChatGPT (82٪) و GitHub Copilot (68٪). ما در آوریل 2026 یک نظرسنجی پالس کوچکتر انجام دادیم، دوباره در مورد عوامل سؤال کردیم، و این بار شاهد افزایش استفاده از عامل تقریباً دو برابر (59٪) و افزایش کد کلود (از 41٪ به 55٪) هستیم. چیز دیگری که تحقیقات پالس عامل هوش مصنوعی نشان داد این بود که استفاده توسط افرادی انجام می شود که daily users and those that were in more executive roles.

با ورود توسعه دهندگان به دنیای ابزارهای هوش مصنوعی، ChatGPT و GitHub Copilot به عنوان دروازه های اصلی خدمت می کنند. در نظرسنجی سال 2025 ما، 82 درصد از افرادی که از دستیارهای آماده استفاده می‌کنند، ChatGPT را انتخاب کردند، در حالی که 68 درصد به GitHub Copilot روی آوردند. گوگل جمینی با 47 درصد، پس از آن کلود کد با 41 درصد و مایکروسافت کوپیلوت با 31 درصد در رتبه های بعدی قرار دارند. بالاتر از دم بلند، پیشنهادات طاقچه دارای ردپای کوچکتری بودند: Perplexity 16٪، v0.dev به 9٪، Bolt.new 7٪، و Lovable.dev 6٪. این تفکیک نشان می‌دهد که توسعه‌دهندگان قبل از آزمایش با تنظیمات مستقل سفارشی، به سمت پلتفرم‌های مستقر می‌روند.

روندهای سالانه این پویایی را حتی با تکامل طراحی نظرسنجی تقویت می کند. در سال 2024، زمانی که پاسخ دهندگان به گزینه‌های استفاده فعال تکی اشاره کردند، 82 درصد از هوش مصنوعی برای نوشتن کد استفاده کردند، 68 درصد برای تحقیق به آن تکیه کردند، 57 درصد برای اشکال‌زدایی از آن استفاده کردند، 40 درصد مستندات تولید کردند و 35 درصد محتوای کلی ایجاد کردند. از آنجایی که 2025 این وظایف را بین خواندن اولیه و ثانویه تقسیم می کند، مقایسه مستقیم موقعیت دشوار است. با این وجود، مسیر اصلی همچنان روشن است: کشف و تهیه پیش‌نویس اتوماسیون سرب، در حالی که مهندسی نرم‌افزار واقعی عمدتاً به جای مستقل باقی می‌ماند.

افرادی که کدنویسی را یاد می‌گیرند، ابزارهای خودکار را با سرعتی سریع به کار می‌گیرند، اگرچه احتیاط در این زمینه وجود دارد. تا سال 2025، این شاخص به 73.3 درصد افزایش یافته است. این شامل 39.5 درصد تعامل روزانه در این پلتفرم ها، 18.7 درصد هفتگی و 15.1 درصد ماهانه است. این تغییر تکنولوژی بخشی از سفر آموزشی همه است، با تازه واردان به همان اندازه که متخصصان باتجربه درگیر می شوند.

با این حال، شور و شوق عمومی به طور قابل توجهی کاهش یافته است. نگرش های مثبت در میان فراگیران از 72.2 درصد در سال 2024 (شامل 22.4 درصد بسیار مطلوب و 49.8 درصد مطلوب) به 52.8 درصد در سال 2025 (19.3 درصد بسیار مطلوب، 33.5 درصد مطلوب) کاهش یافته است. در همین حال، شک و تردید چهار برابر شد و از 6.4 درصد به 26.3 درصد رسید. کل جمعیت مطالعه روند خنک سازی مشابهی را نشان داد، از 72.0٪ مثبت و 6.4٪ منفی در سال 2024 به 59.7٪ مثبت و 20.4٪ منفی در سال 2025 رسید. تازگی اولیه جای خود را به ارزیابی عمل گرایانه می دهد زیرا دانش آموزان با نتایج نادرست، ناقص یا گیج کننده مواجه می شوند.

اعتماد به دقت نتیجه به طور مشابه در بین دانشجویان کاهش یافت، با اطمینان متوسط یا بالا از 49.1٪ در سال 2024 (44.9٪ تا حدودی، 4.2٪ بالا) به 37.4٪ در سال 2025 (31.3٪ تا حدودی، 6.1٪ بالا). در حالی که سال 2025 یک گزینه خنثی را معرفی کرد که پاسخ‌ها را مجدداً توزیع می‌کرد، تغییر گسترده‌تر مخاطبان دقیق‌تری را برجسته کرد. احساسات پیرامون انجام وظایف پیچیده منعکس کننده این دیدگاه است: رتبه های مطلوب برای کارهای پیچیده از 41.5 درصد در سال 2024 به 33.7 درصد در سال 2025 کاهش یافت، در حالی که 18.6 درصد اعتراف کردند که از استفاده از هوش مصنوعی برای کارهای پیشرفته خودداری کرده اند یا در مورد قابلیت اطمینان آن نامطمئن باقی مانده اند.

عوامل خودمختار نیز به طور کامل بر گروه آموزشی پیروز نشده اند. در سال 2025، 28.4٪ از دانش آموزان از عوامل استفاده کردند، در حالی که 44.1٪ تمایلی به استفاده از آنها نداشتند، در حالی که این رقم در بین تمام شرکت کنندگان در نظرسنجی 37.9٪ بود. نگرانی در مورد جایگزینی مشاغل با هوش مصنوعی بدون تغییر در 15.0٪ در طول دو سال باقی ماند، اگرچه عدم اطمینان از 27.1٪ به 21.3٪ کاهش یافت زیرا پاسخ های غیر نگران از 57.9٪ به 63.6٪ افزایش یافت. استفاده ممکن است تسریع شود، اما شک و تردید سالم باقی می‌ماند و تأکید می‌کند که استفاده از ابزارهای کاوش به معنای پذیرش کورکورانه همه ویژگی‌های موجود در افق نیست.

تعادل کار و زندگی با تغییر چشم انداز اداری همچنان یک داستان در حال تحول است. ما تنظیمات کار را در نظرسنجی توسعه دهندگان ردیابی کردیم since 2019 when only 12% از پاسخ دهندگان نشان دادند که کاملاً از راه دور کار می کنند. از آن زمان، اوج کار از راه دور گزارش شده در سال 2022 را با 43% being fully remote. تنظیمات کار ترکیبی اکثریت جدید برای پاسخ دهندگان در 2023 و 2024 با 42٪ شد. سال گذشته ما شروع به بررسی کردیم که آیا وضعیت ترکیبی به انتخاب واگذار شده است یا خیر، 13% indicated that their work situation was flexible برای انتخاب زمان ورود به دفتر کافی است. ما همچنان در مورد محیط کار در سال جاری سؤال می کنیم و در مورد تأثیرات آن بر رضایت شغلی کنجکاو هستیم.

تعیین رضایت شغلی در هر ویژگی متمایز دشوار است زیرا به شدت فردی است. برای کارکنان اولیه، محیط کار ممکن است نشان دهنده رضایت شغلی باشد زیرا آنها برای یادگیری و راهنمایی همتایان ارزش قائل هستند و یک محیط ترکیبی یا درون دفتر برای این کار مناسب تر است. برای مدیران افراد، محیط کار می تواند در مقایسه با آنچه که حقوق می تواند از نظر رضایت شغلی فراهم کند، کاملاً پایین باشد. برخی از افراد ممکن است در مناطقی زندگی کنند که رفت و آمد به محل کار را لذت بخش می کند.

داده های نظرسنجی 2025 نشان می دهد که چگونه محیط های کاری از زمان تقسیم اولیه بین تنظیمات از راه دور و تنظیمات اداری به یک تصویر بسیار ظریف تر تبدیل شده است. از پاسخ‌دهندگان، 32.4 درصد گزارش دادند که کاملاً از راه دور کار می‌کنند، 17.9 درصد کاملاً در محل کار می‌کنند و 37.1 درصد یکی از دو مدل هیبریدی ساختاریافته را هدایت می‌کنند. در همین حال، 12.6٪ انعطاف پذیری بالا را ذکر کردند، که تنها زمانی که ترجیحات شخصی یا نیازهای پروژه دیکته می شود، ارائه می شود. در مقایسه، ارقام 2024 38.0 درصد از راه دور، 42.0 درصد هیبریدی و 20.0 درصد حضوری است. تنظیمات کاملاً از راه دور تقریباً شش درصد نسبت به سال قبل کاهش یافته است، در حالی که ترتیبات کاملاً حضوری دو واحد کاهش یافته است. با در نظر گرفتن این گزینه های دقیق به روز شده، تعداد کل پاسخ دهندگانی که از درجاتی از انعطاف پذیری دورکاری برخوردار هستند در سال 2025 به 82 درصد رسید که کمی بالاتر از کل 80 درصد ثبت شده در سال 2024 است.

تفکیک جغرافیایی زمینه حیاتی را به این اعداد سطح بالا می دهد. ایالات متحده در مشارکت کاملاً از راه دور با 45.0 درصد پیشتاز است، در حالی که هند با 30.5 درصد بیشترین سهم را از متخصصان در محل دارد. کشورهای اروپایی مانند آلمان و بریتانیا به شدت به سمت تعادل هیبریدی انعطاف پذیر حرکت کرده اند: آلمان 20.7 درصد در رده خود انتخابی انعطاف پذیر و 24.6 درصد در هیبرید انعطاف پذیر ثبت کرد، در حالی که بریتانیا به ترتیب 14.0 و 25.8 درصد را ثبت کرد. فرانسه بیشترین ترجیح را برای ترتیبات هیبریدی اداری با 32.8 درصد نشان داد که بسیار بالاتر از رقم ایالات متحده 16.7 درصد است. ردیابی انتخاب های خودگردان، تفاوت های ظریف کلیدی را نشان می دهد که نظرسنجی های باینری از راه دور در مقابل دفتر مبهم هستند: کارگران فناوری آلمانی انعطاف پذیری کلی استثنایی دارند، حتی اگر تنها 22.5٪ به صورت کاملاً از راه دور کار می کنند.

اکثر مهندسان با مجموعه‌ای از ابزارهای ساخت‌یافته اما به راحتی قابل مدیریت روزانه کار می‌کنند. از میان 27 هزار نفری که به نظرسنجی 2025 پاسخ دادند، 45.5 درصد به 1 تا 5 پلتفرم متکی هستند، در حالی که 35.4 درصد از 6 تا 10 استفاده می کنند، که نشان می دهد تقریباً 81 درصد اکوسیستم خود را زیر ده راه حل اصلی حفظ می کنند. 9.5 درصد دیگر از 11 تا 15 پلت فرم، 5.1 درصد از 16 تا 20 و 3.8 درصد نهایی از 21 سیستم یا بیشتر استفاده می کنند. اگرچه استفاده گسترده از ابزار نادر است، اما تقریباً از هر پنج توسعه‌دهنده یک نفر بیش از 10 سیستم را برای مقابله با اصطکاک و هزینه‌های تعمیر و نگهداری قابل توجهی در تغییر زمینه دنبال می‌کند.

سیستم های اصلی سازمانی به گسترش مداوم خود ادامه می دهند. Docker از 35.0 درصد در سال 2020 به 71.1 درصد در سال 2025 جهش کرد، Kubernetes از 8.5 درصد در سال 2019 به 28.5 درصد در سال 2025 رسید، Terraform از 6.2 درصد در سال 2020 به 17.8 درصد در سال 2025.29 درصد رسید و از 29 درصد در سال 2025 پرش کرد. در سال 2018 به 55.6 درصد در سال 2025. برعکس، عادات ارتباطی داخلی تغییر ترجیحات را نشان می دهد: تیم های مایکروسافت از 25.6 درصد در سال 2020 به 53.1 درصد در سال 2024 رشد کردند، در حالی که Zoom از 56.1 درصد در سال 2022 به 40.0 درصد در سال 202 و S20 در سال 202 تنظیم شد. 43.9٪ در سال 2024. استفاده از Trello از 29.6٪ به 13.7٪ کاهش یافت، در حالی که Jira در 46.4٪ در سال 2025 در مقایسه با 47.7٪ در سال 2020 به طور قابل ملاحظه ای ثابت ماند. تلاقی نیز در 32.8 درصد در مقابل 32.4 درصد ثابت ماند.

ابزارهای توسعه‌دهنده نسل بعدی متمرکز بر هوش مصنوعی اولین حمله خود را به محیط‌های سازمانی در سال 2025 انجام دادند. مکان‌نما 17.9٪، Claude Code به 9.7٪، Windsurf به 4.9٪ و Aider به 1.9٪ رسید. در همین حال، شرکت‌های اصلی مانند GitLab 35.6٪ و Google Colab 7.0٪ را ثبت کردند. این چاپ های اولیه هنوز یک چشم انداز کاملا بالغ را منعکس نمی کنند. در عوض، آن‌ها نشان می‌دهند که ارائه‌های هوش مصنوعی در حال ظهور به‌جای جابجایی فوری، بی‌صدا در کنار پشته اصلی و لایه همکاری که به سازمان‌های فناوری امروزی نیرو می‌دهد، ادغام می‌شوند.

رضایت شغلی کلی داستانی بسیار پیچیده تر از معیارهای نظرسنجی ساده است. برای سال 2025، 28.4 درصد از پاسخ دهندگان احساس ناراحتی، 47.1 درصد احساس رضایت و 24.5 درصد احساس خوشحالی واقعی در کار داشتند. اکثریت قریب به اتفاق در وسط زندگی می کنند و تقریباً نیمی از توسعه دهندگان احساس می کنند نه کاملاً درگیر هستند و نه به طور فعال ناراضی هستند. این نشان می دهد که پرداختن به موفقیت شغلی به جای یک دوتایی واضح از محتوا در مقابل کارکنان ناراضی، فرصتی مداوم برای سازمان ها است.

تغییرات منطقه ای روندهای عمیق تر را برجسته می کند. کارکنان فناوری در ایالات متحده بالاترین سطح شادی را با 28.7 درصد گزارش کردند که 27.0 درصد ناراضی و 44.4 درصد احساس رضایت داشتند. پاسخ دهندگان در آلمان کمترین میزان شادی را با 19.2 درصد و بالاترین سهم رضایت با 50.7 درصد را ثبت کردند، در حالی که هند با 32.7 درصد بیشترین سهم را در احساسات ناخوشایند داشت. ارقام بریتانیا 31.5 درصد ناراضی، 46.4 درصد راضی و 22.1 درصد خوشحال بوده اند. فرانسه به ترتیب 27.4%، 48.0% و 24.6% را ثبت کرده است. در حالی که سیاست اداری به تنهایی خوشبختی کلی را تعیین نمی کند، این اعداد نشان می دهد که چرا استراتژی های جهانی محل کار نیازمند حساسیت های محلی است.

تغییرات در حال ظهور در هوش مصنوعی به این پویایی در حال تغییر کمک می کند. توسعه دهندگانی که هوش مصنوعی را تهدیدی برای کار خود می دانند از 12.1 درصد در سال 2024 به 15.0 درصد در سال 2025 افزایش یافته است، در حالی که پاسخ های بدون نگرانی از 68.3 درصد به 63.6 درصد و احساسات نامطمئن از 19.6 درصد به 21.3 درصد افزایش یافته است. در همین حال، عوامل رضایت 2025، استقلال و اعتماد به نفس برای مدیریت وظایف خود را در راس قرار می دهد، به دنبال آن حقوق و مزایا رقابتی، حل مشکلات دنیای واقعی و نوآوری با حل مشکلات چالش برانگیز و پیچیده است. توسعه‌دهندگان اهمیت زیادی به پروژه‌های مستقل و تأثیرگذار می‌دهند، دقیقاً همانطور که سیستم‌های خودکار مسائل جدیدی را در مورد مالکیت معرفی می‌کنند.

تغییرات غرامت شاهد دستاوردهای گسترده اما متنوعی بود. میانگین پاداش سالانه برای مدیران محصول 29.3 درصد، دانشمندان برنامه 28.9 درصد، توسعه دهندگان بازی و گرافیک 28.7 درصد، توسعه دهندگان موبایل 27.1 درصد و مهندسان جلویی 24.0 درصد افزایش یافته است. در مقابل، 7 درصد رشد در سیستم زیرساخت ابری بسیار پایین تر بود. مدیران با 8.4 درصد. در نهایت، ساختار کلی صنعت به شدت بر اساس نقش‌های فنی عملی باقی می‌ماند: 85.3 درصد به عنوان مشارکت‌کنندگان فردی در مقایسه با 14.7 درصد در مدیریت افراد شناسایی شده‌اند، که تأیید می‌کند که چرا استقلال حرفه‌ای و نردبان‌های حرفه‌ای فنی واضح برای رضایت شغلی مهم هستند.

هوش مصنوعی در حال تبدیل شدن به بخشی از نحوه یادگیری برنامه‌نویسی افراد است، اما افزایش استفاده لزوماً به معنای افزایش اشتیاق نیست. در میان پاسخ دهندگان نظرسنجی توسعه دهندگان که کدنویسی را یاد می گیرند، 63.0 درصد گزارش کردند که از ابزارهای هوش مصنوعی در فرآیند توسعه خود در سال 2024 استفاده کرده اند که در سال 2025 به 73.3 درصد افزایش یافته است. در همین دوره، احساسات مطلوب نسبت به این ابزارها از 72.1 درصد به 52.8 درصد کاهش یافته است. این عکس‌های فوری سالانه پاسخ‌دهندگان مختلفی را جذب می‌کنند، اما تضاد یک سوال مفید را ایجاد می‌کند: هوش مصنوعی چقدر از درک در کنار انجام کاری پشتیبانی می‌کند؟

یافته های 2025 زمینه ای برای این تمایز ارائه می دهد. در میان پاسخ دهندگانی که به سؤال در مورد ناامیدی هوش مصنوعی پاسخ دادند – نه فقط آنهایی که کدنویسی را یاد می گیرند – 20.0٪ گزارش دادند که در حل مسئله خود اعتماد به نفس کمتری داشتند و 16.3٪ گفتند که درک چگونگی یا دلیل کارکرد کد دشوار است. این پاسخ‌ها نشان نمی‌دهند که هوش مصنوعی یادگیری را ضعیف می‌کند، اما مشکلی را شناسایی می‌کند که ارزش بررسی دارد: تولید کد کار و توانایی توضیح آن اکنون فرآیندهای متفاوتی هستند.

علاقه توسعه دهندگان به یادگیری از دیگران بخش دیگری از تصویر را فراهم می کند. در سال 2024، 41.0 درصد از پاسخ دهندگان پاسخ دادند که چگونه از Stack Overflow استفاده می کنند، فناوری ها یا تکنیک های یادگیری را انتخاب کردند که برای آنها جدید بود، در حالی که 68.7 درصد یافتن راهنمایی قابل اعتماد از پاسخ های تأیید شده توسط جامعه را انتخاب کردند. در سال 2025، هنگامی که از آنها خواسته شد آینده ای را تصور کنند که در آن هوش مصنوعی می تواند بیشتر وظایف کدنویسی را انجام دهد، 61.3٪ از پاسخ دهندگان گفتند که وقتی می خواهند چیزی را به طور کامل بفهمند همچنان از افراد دیگری کمک می گیرند و 58.1٪ وقتی می خواهند بهترین روش ها را یاد بگیرند.

این پرسش‌ها چیزهای مختلفی را اندازه‌گیری می‌کنند – استفاده از پلتفرم گزارش‌شده و ترجیحات فرضی – اما با هم یک جهت مفید برای تحقیقات آینده پیشنهاد می‌کنند. فراتر از این که بپرسیم آیا مردم هنگام یادگیری کدنویسی از هوش مصنوعی استفاده می کنند، باید بفهمیم که آنها چه چیزی از آن می آموزند: آیا آنها می توانند نتیجه را توضیح دهند، گزینه های جایگزین را ارزیابی کنند و آن دانش را برای مشکل ناآشنا بعدی به کار ببرند؟ در نگاهی به گذشته، استفاده از هوش مصنوعی در بین زبان آموزان رایج تر شده است. این که آیا این استفاده منجر به درک بهتر می شود یا خیر، یک سوال باز باقی می ماند.

مسیر گسترده تر نشان نمی دهد که توسعه دهندگان کورکورانه از ابزارهای خودکار استقبال کرده یا آنها را رد کرده اند. ارقام استفاده همچنان در حال گسترش هستند – از 62٪ مشارکت ابزار هوش مصنوعی در سال 2024 به 79٪ در سال 2025، با پذیرش نماینده از 31٪ در سال 2025 به 59٪ در آوریل 2026 – صعود کردند – اما شور و شوق به طور قابل توجهی کاهش یافته است. احساسات مطلوب در میان دانش آموزان از 72.2 درصد به 52.8 درصد کاهش یافت، در حالی که اضطراب شغلی از 12.1 درصد به 15.0 درصد افزایش یافت. فاز بعدی با چگونگی واکنش ابزارها، محیط‌های کاری و جوامع به این واقعیت مختلط تعریف می‌شود: هوش مصنوعی بیشتر در جریان کار، توجه دقیق‌تر به محدودیت‌های آن، و نیاز مداوم به زمینه انسانی قابل اعتماد.

نتایج نظرسنجی توسعه‌دهندگان 2026 می‌تواند به ما در بررسی برخی سؤالات کلیدی کمک کند:

• آیا شکاف بین استفاده از هوش مصنوعی و احساسات مطلوب همچنان ادامه دارد؟ معیارهای ثابت و گروه های پاسخ دهنده، از جمله افرادی که کدنویسی را یاد می گیرند، مقایسه کنید.
• آیا پذیرش نماینده با تفویض اختیار بیشتری همراه است؟ تعداد دفعات استفاده را جدا از وظایف و تصمیماتی که افراد به نمایندگان اجازه می‌دهند انجام دهند، ردیابی کنید.
• چگونه کنترل بر کار با رضایت ارتباط دارد؟ ترتیبات حضور و غیاب را از خودمختاری متمایز کنید و قبل از تفسیر تفاوت‌ها، گروه‌های قابل مقایسه را بررسی کنید.
• هوش مصنوعی چگونه در استفاده از جامعه قرار می گیرد؟ بازدیدهای جداگانه برای مشکلات مرتبط با هوش مصنوعی، تقاضا برای راهنمایی قابل اعتماد، مشارکت و تعلق.

منتظر نتایجی باشید که در چند روز آینده در اینجا کاهش می یابد.